Podatek

– obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych.

Podatek

– obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych.

Podatek

– obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych.



Księgowość budżetowa

Księgowość budżetowa – działa w oparciu o zasady, które wynikają z ustawy o finansach publicznych z dnia 30 czerwca 2005 r. (Dz. U. nr 249 poz. 2104) i dotyczy wszystkich jednostek budżetowych tzn. takich, które pokrywają wszystkie swoje wydatki bezpośrednio z budżetu państwa, a pobrane dochody odprowadza odwrotnie na ten rachunek, bądź rachunek jednostki samorządu terytorialnego. Przykładami jednostek budżetowych są: urzędy administracji samorządowej i państwowej, urzędy statystyczne, prokuratury, sądy, areszty, więzienia, jednostki wojska i policji, straż pożarna, szkoły i internaty, a także zarządy utrzymania dróg. Podstawą działania każdej jednostki budżetowej jest statut organizacyjny, a podstawą gospodarki finansowej jest plan dochodów i wydatków opracowany i zatwierdzony na każdy rok. Jednostkę budżetową obowiązują szczególne zasady prowadzenia rachunkowości, a chodzi o zasadę jawności i przejrzystości wydatkowania środków publicznych. Istnieje obowiązek udostępniania corocznych sprawozdań dotyczących finansów sektora utrzymującego się ze środków publicznych. Jednostki te obowiązuje jednolita zasada prowadzenia rachunkowości, a istotę jej stanowi szczegółowa klasyfikacja dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych. Osobą odpowiedzialną za całość polityki finansowej jest kierownik jednostki, który jest również zobowiązany do ustalania procedur kontroli. Przyjęta polityka rachunkowości musi ujmować grupowanie operacji gospodarczych, wyceny aktywów i pasywów, odpisy amortyzacyjne i umorzeni, ustalanie wyniku finansowego i sporządzanie sprawozdania końcowego. Wyróżnia się dwie zasady rachunkowości: obligatoryjną i nieobligatoryjną. Część obligatoryjna to ta, której obowiązek wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o rachunkowości. W prowadzeniu księgowości budżetowej obowiązuje rok obrachunkowy, który zazwyczaj jest rokiem kalendarzowym. Rok obrotowy dzieli się natomiast na okresy sprawozdawcze, będące terminem sporządzenia sprawozdania finansowego – miesięcznego, kwartalnego, półrocznego i rocznego. Sposób prowadzenia budżetowych ksiąg rachunkowych musi uwzględniać co najmniej: - zakładowy plan kont (wykaz kont księgi głównej, zasady klasyfikacji zdarzeń, księgi pomocnicze i ich powiązania z księgą główną)
  • wykaz ksiąg rachunkowych
  • opis systemu przetwarzania danych
  • opis systemu przetwarzania danych i ich zbiorów

Więcej informacji pod linkiem Księgowość budżetowa
TAGI: Praktyczny poradnik księgowych

Galeria